Photo by Vince Fleming on Unsplash
Κάνεις προσπάθεια, προχωράς, θέτεις στόχους. Και μετά έρχεται η ερώτηση: γιατί το κάνω; Αν κανείς δεν μάθει ποτέ την πρόοδό σου, θα εξακολουθεί να αξίζει;
Κουράστηκα να μπερδεύω την εσωτερική μου πορεία με την ανάγκη να «φαίνομαι».
Υπάρχουν στιγμές που η προσπάθεια έχει νόημα. Δουλεύω χωρίς να με νοιάζει αν θα αναγνωριστεί, επιμένω, προχωρώ χωρίς να χρειάζομαι επιβεβαίωση.
Υπάρχουν όμως και άλλες στιγμές που αρχίζω να κοιτάζω γύρω μου περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Συγκρίσεις, σκέψεις, μια ένταση. Όχι γιατί θέλω να γίνω καλύτερος, αλλά γιατί δεν θέλω να υστερώ.
Και στο τέλος επιστρέφω πάντα στην ίδια ερώτηση:
"Aν κανείς δεν το μάθει ποτέ, θα εξακολουθεί να αξίζει ; "
και κάπως κατέληξα ... ότι στην αρχή σε κινεί η επιβεβαίωση (ματαιοδοξία), αλλά με την ωρίμανση μετατοπίζεται σε αξία / νόημα !
